ترجمه‌ی شش شعر از شهاب مقربین به انگلیسی

مترجم: آزاده دواچی

 

 Translator: Azadeh Davachi

Six Poems by Shahab Mogharabin 

منبع:  چراغ های رابطه    و   americanpoems 

 

Look through your window

 

Look through your window

The crowded street

The people’s tumult

The car’s staggering

All of them are delusions

Forget them

Watch the giant ship

 Pitches through the wavy water

Weighs anchor

Whistles

 

The seabirds are turning while screaming

Over the waves that bring

The figure of a far island

Don’t you see

 

You don’t see

A thick fog has covered all these things in it

You don’t see the fog either

That grows like fungi in it

The crowded street

The people’s tumult

The car’s staggering

 

Close your window

 

از پنجره‌ات نگاه کن ...

 

از پنجره‌ات نگاه کن

خیابان شلوغ

همهمه‌ی مردم

سرسام ماشین‌ها

همه‌  وهم‌اند

فراموش‌شان کن

ببین

کشتی‌یی غول‌پیکر

بر آب‌های مواج

بالا و پایین می‌شود

لنگر برمی‌دارد

سوت می‌کشد

 

مرغ‌هایی جیغ‌کشان می‌چرخند

بر فراز موج‌هایی

که شکل جزیره‌ای دور را با خود آورده‌اند

نمی‌بینی؟

 

نمی‌بینی

مهی غلیظ تمامی این‌ها را در خود پوشانده‌است

مه را هم نمی‌بینی

که مثل قارچ روییده‌است در آن

خیابان شلوغ

همهمه‌ی مردم

سرسام ماشین‌ها

 

پنجره‌ات را ببند

 

 

Among men’s sentence

 

I pulled you out of men’s sentence

You were a sweet word

 

Not the word love

Love is bitter

 

Not the word friendship

Not the verve

The friendship is dry and

The verve is salty

 

You were sweet

Like the word imagination

Like the word dream

 

I pulled you out of men’ sentence

I brought you

Like a lovable word

In my bosom’s parenthesis

 

You like the word dream leaped and went 

Among the men’s sentence

 

از میان جمله‌ی آدم‌ها ...

 

از میان جمله‌ی آدم‌ها

بیرونت کشیدم

تو یک کلمه‌ی شیرین بودی

کلمه‌ی عشق نه

عشق تلخ است

کلمه‌ی دوستی نه

                      شوق نه

دوستی گَس است و  شوق شور

تو مثل کلمه‌ی خیال   مثل کلمه‌ی خواب

شیرین بودی

 

از میان جمله‌ی آدم‌ها

بیرونت آوردم

آوردم

چون کلمه‌ای عزیز

در پرانتزِ آغوشم

 

مثل کلمه‌ی خواب

پریدی و رفتی

میان جمله‌ی آدم‌ها

 

 

All the words

 

All the words

Convey your meaning

Like the flowers that all of them

Dispel your smell

 

I keep silent

To forget you

But I’m ranging constantly around my flower

Like a ranger bee

That is banished from its hive

 

همه‌ی کلمات ... 

 

همه‌ی کلمات

معنای تو را می‌دهند

مثل گل‌ها همه

که بوی تو را پراکنده‌اند

 

سکوت کرده‌ام

که فراموشت کنم

اما مدام

مثل زنبوری سرگردان

رانده از کندویش

دورِ گلم  می‌گردم

 

 

I think with myself

 

I think with myself

Where is our story ended

The story of this delusion and I

That disarranges the gray area

Of my nightmare and my dreams

 

A fog has wrapped my inside and outside up

It doesn’t let me  see myself

Or the outlook of my surroundings

 

It will ebb

I know

It will ebb

 

I think with myself

In the afterward infinite emptiness

What is left for me to see

 

با خود فکر می‌کنم ...

 

با خود فکر می‌کنم

عاقبت این ماجرای ما

به کجا منتهی خواهد شد

ماجرای من و این  وَهم

که مرزِ میان کابوس و رویاهایم را درهم ریخته‌است

 

مهی فراگرفته  بیرون و درونم را

نه می‌گذارد که ببینم خود را

نه چشم‌اندازِ پیرامونم را

 

فرو خواهد نشست

می‌دانم

فرو خواهد نشست

 

با خود فکر می‌کنم

در خالیِ بی‌مرزِ بعد از آن

دیگر چه مانده برایم

که ببینم

 

 

I had remained in a deep darkness

 

I had remained in a deep darkness

Your smell spread in my heart

Lightened everywhere

I saw you

Your smell went away and went away

 

My Night-blooming Jasmine !

I wish I had remained in the deep darkness

 

در ظلمات مانده بودم ...

 

در ظلمات مانده بودم

بوی تو پیچید در دلم

روشن شد  همه جا

تو را دیدم

بوی تو رفت  رفت

 

محبوبه‌ی شب‌ام

کاش

در ظلمات مانده بودم

 

 

My shoulders were paining

 

My shoulders were paining

Two young wings

Were burgeoning there

I saw that they grew gradually

Not like angles but like a giant eagle

 

I looked from the peak

I saw that my wings

Shadowed upon you

 

I leaped

With the stormy turning

I descended from the peak

I grasped you

I was aroused from the sleep

 

My shoulders pain

 

شانه‌هایم درد می‌کردند ...

 

شانه‌هایم درد می‌کردند

دو بال جوان آن‌جا

داشتند جوانه می‌زدند

دیدم که آهسته آهسته روییدند

شکل فرشته‌ها که نه

شکل عقابی عظیم

از قله نگاه ‌کردم

دیدم که بال‌هایم

بر بالای تو سایه انداخته است

پریدم

با چرخشی طوفانی

از قله فرود آمدم

تو را به چنگ گرفتم

پریدم

از خواب

 

شانه‌هایم درد می‌کنند